کلبه کوچولوی عشق


	رانده رانده دست بردار از این هیکل غم که ز ویرانی خویش است آباد. دست بردار٬که تاریکم و سرد چون فرو مرده چراغ از دم باد. دست بردار٬ ز تو در عجبم به در بسته چه می کوبی سر. نیست ٬می دانی٬در خانه کسی سر فرو می کوبی باز به در. زنده ٬وین گونه به غم خفته ام در تابوت. حرف ها دارم در دل می گزم لب به سکوت. دست بردار که گر خاموشم با لبم هر نفسی فریاد است . به نظر هر شب و روزم سالی است گر چه خود عمر به چشمم باد است احمد شاملو \|+\| نوشته شده توسط ناناز در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387 \|