کلبه کوچولوی عشق


	گره گره فردا اگر از راه نمی آمد من تا ابد کنار تو می ماندم من تا ابد ترانه ی عشقم را در آفتاب عشق تو می خواندم رازی درون سینه ی من می سوخت می خواستم که با تو سخن گوید اما صدایم از گره کوته بود در سایه ی بوته ٬ هیچ نمی روید! باری دگر نگاه پریشانم برگشت لال و خسته به سوی تو می خواستم که با توسخن گوید اما خموش ماند به روی تو دستی درون سینه ی من می ریخت سرب سکوت و دانه ی خاموشی من خسته زین کشاکش درد آلود رفتم به سوی شهر فراموشی بردم ز یاد ٬اندوه فردا را گفتم :سفر فسانه ی تلخی بود فروغ فرخ زاد \|+\| نوشته شده توسط ناناز در دوشنبه دوم اردیبهشت 1387 \|